تنبیه بدنی: ضرورت یا مضرت؟

"تنبیه بدنی کودکان می تواند باعث آسیبهای بلند مدت تربیتی و حتی کاهش ضریب هوشی آنها شود. بر طبق تحلیل جدیدی که پژوهشگران کانادائی ارائه داده اند مباحث اخلاقی درباره تنبیه بدنی امروز به حوزه پزشکی انتقال پیدا کرده است."

این تیتر یک مقاله آن لاین در صفحه اول یاهو در تاریخ هفتم فوریه 2012 بود که من به خاطر شغلم و هم تجربه مادری در دوسال گذشته علاقه مند شدم که تا انتهای آن را بخوانم و در این بولتن با شما والدین عزیز تقسیم کنم.  

این پژوهش که در ژورنال انجمن پزشکی کانادا هم چاپ شده بود نشان می دهد که تحقیقات بعمل آمده در طول بیست 20 سال گذشته در یک بیمارستان تخصصی کودکان در ایالت اوتاوا کانادا ثابت کرده که تنبیه بدنی، کودکان را پرخاشگر و منزوی نموده است. همچنین در این پژوهش ثابت شده که تنبیه بدنی می تواند عامل اختلالات شناختی و مشکلات جدی در یادگیری کودکان هم باشد.

البته می دانم که همه ما مدتها است که "شنیده ایم" و می دانیم که تنبیه بدنی چقدر بد است و هرگز نمی توانیم بپذیریم که به عنوان مثال فلان معلم یا ناظم فرزند ما را تنبیه بدنی کرده است. ولی باید بدانید در این پژوهش منظور از تنبیه بدنی تنها پشت دستی زدن به کودک به قصد تنبیه و تادیب است. واژه ای که من آنرا به عنوان تنبیه بدنی ترجمه کردم در متن اصلی (Spanking ) بود که هرگز به معنای به باد کتک گرفتن نیست. متاسفانه باید بپذیریم که بسیاری از ما به همین شکل (Spanking ) و اشکال مشابه فرزندانمان را تنبیه کرده و می کنیم.

ولی همین تنبیهات جزئی بدنی به گفته پروفسور "خووان دورانت" موجب دگرگونی و تخریب درونی و فکری کودکان می شود و آسیب های زیادی به سلول های نواحی خاکستری مغز آنها وارد می کند. و ما با بی اطلاعی کامل هر بار با همین تنبیهات بدنی کوچک که از دید خیلی ها تنبیه به حساب نمی آید به مغز فرزندان آسیب فیزیکی می زنیم. ما با تنبیه کردن فیزیکی هم روان و هم عزت نفس فرزندمان را خرد می کنیم.

پروفسور "خووان دورانت" در یک مصاحبه می گوید که هیچ پژوهشی در دنیای علم وجود ندارد که نشانگر نتایج مثبت تنبیه بدنی در حال و آینده کودکان باشد در حالی که نزدیک به یکصد پژوهش نشان دهنده نتایج منفی تنبیه کودکان است.

یا شاید، فکر کنیم با تنبیه نکردن فرزندانمان را لوس می کنیم. بیاید بپذیریم که لوس شدن فرزند ریشه در بی ثباتی تصمیمات پدر و مادر و عدم وجود تفاهم والدین دارد و نه تنبیه نشدن.

امیدوارم اگر تا امروز فرزندمون رو با پشت دستی زدن تنبیه می کردیم و یا از قاشق داغ می ترساندیمش، از این به بعد با فکر و مطالعه بیشتر  در تربیت فرزندمان گام برداریم.

مبادا رشد و هوش و جرات و جسارت فرزندانمان را قربانی بی توجهی خودمان بکنیم.

منبع خبر سایت یاهو و عنوان آن:

 - Spanking kids can cause long- term harm: Canada study

Tue, Feb 07, 2012 Reporting By Cameron French; Editing by Rob Wilson